Öğretmenim İçeri

Öğretmenim İçeri 1997 Mayıs ayı Kars Kağızman Çeperli Köyü Öğretmenlik mesleğine başladığım, hayatı tanıdığım, yokluğa rağmen mutlu olmayı bilen insanların olduğunu öğrendiğim küçücük bir köy…

Doğanın bile acımasız olduğu, yokluğun soğuktan daha da etkili olduğu bu küçük köye geldiğimde batıda şehirde yaşayan bir insanın tereddüdünü yaşamadım. Gençtim, ideallerim vardı, çocukları çok seviyordum ve en önemlisi vatan sevgisi, insan sevgisi…

Okul harabe, lojman tezek deposu…Muhtarımız ve köy insanı öğretmene, eğitime değer veren, misafirperver insanlardı. Hep birlikte temizledik, boyadık, tamir ettik, eğitime hazır hale getirdik.

Sabah ders zilini çaldığımda ellerinde birer tezek ile koşarak okula gelen, sobayı yakmaya yardım eden mini mini, sevimli yavrularım…

Kar dizlerinde, ayaklarında lastik, önlüklerinin içinde titreyen bedenleri, öğrenmeye aç pırıl pırıl kocaman gözleriyle ve “Öğretmenim içeri!” devrik cümlesiyle güne hep güzel başladığım sevgili öğrencilerim…

Hep saygılı, sorumluluk sahibi, öğrenmek için çaba harcayan, aynı zamanda bana çok şey öğreten ilk öğrencilerim…Anneleri tandırda lavaş, gagala yaptığında, “öğretmenime götüreceğim” diyerek kapan, sıcak sıcak bana o mis gibi kokan ekmekleri getiren, verirken mutluluktan kocaman açılan gözleriyle bana sevgiyle bakan güzel yürekli evlatlarım…

İlk okumaya başladıklarında, (mısır patlağı gibi patladıklarında) sevinçten şarkılar söylediğimiz, kırmızı kurdele taktığımda büyük bir işi başarmanın gururuyla şöyle biraz daha heybetli durup gururlanan,kurdeleyi seven, elimi öpen tertemiz çocuklarım…

Sizi çok seviyorum, bütün çocukları seviyorum…İyi ki öğretmen olmuşum, yüzlerce küçük yüreğe dokunmuşum, çocuklarımın küçücük gözlerinde sevgiyi, güveni görmüşüm.

YORUMLAYALIM

Tomurcukları yoğurup şekillendiren, yurdun dört bir köşesine hizmet için giden, her türlü zorluğa göğüs geren, işini iş olarak görmeyip sevgiyle yapan güzel yürekli öğretmenlerimiz…

Öğretmenlik, kutsal bir meslektir, sevgiye dayanır. Öğretmen çocuğu sever ve ona hizmet eder.Çocukların öğrenmesine rehberlik eder.Günümüzde herkes öğretmen, veliler daha bir öğretmen…

Değer vermek, çocuklara verilen hizmete değer vermek, çocuklarınızı emanet ettiğiniz öğretmene değer vermek.Bırakınız, öğretmenler işini sevgiyle yapsın, gereksiz müdahalelerle öğretmenlerimizi yaralamayalım,insan yetiştiren öğretmenlerimize saygılı olalım…

Çünkü: ÖĞRETMEN, ÖĞRENCİSİNİN GÜLÜŞÜNE DÜŞEN İLK CEMREDİR!

Yazar: Filiz ÇETİN
Sosyal Hizmet Uzmanı

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here